Αντικατάσταση σταθερού κολλημένου κρυστάλλου: ο πλήρης οδηγός

Πριν ξεκινήσετε: τι χρειάζεται και τι να ελέγξετε

Τα υλικά

• Ο νέος κρύσταλλος, ελεγμένος με βάση τον κωδικό, με την ενδεχόμενη μεταξοτυπία άθικτη (είναι η προστασία του συγκολλητικού από τις υπεριώδεις ακτίνες: ένας κρύσταλλος με κατεστραμμένη μεταξοτυπία δεν προστατεύει το κορδόνι).
• Συγκολλητικό πολυουρεθάνης για κρύσταλλα αυτοκινήτου σε φυσίγγιο, με ελεγμένη ημερομηνία λήξης — είναι ένα προϊόν που γερνάει ακόμα και σφραγισμένο.
• Το αστάρι του συστήματος, συμβατό με αυτό το συγκολλητικό: αστάρι για κρύσταλλο και, όπου απαιτείται, αστάρι για τη λαμαρίνα. Δεν αναμειγνύονται διαφορετικές μάρκες και συστήματα.
• Νέα διακοσμητικά, αν τα παλιά δεν είναι ανακτήσιμα — κάτι που συμβαίνει συχνά.
• Ειδικά μαντηλάκια καθαρισμού ή ισοπροπυλική αλκοόλη, καθαρά πανιά που δεν αφήνουν χνούδι, μίας χρήσης εφαρμοστές για το αστάρι.

Τα εργαλεία

Σύρμα κοπής με λαβές και οδηγό σύρματος, πιστόλι για φυσίγγια με καλό λόγο μοχλού, ξύστρες για την έδρα, βεντούζα, γάντια (δύο ζευγάρια: ένα για τη βρωμιά, ένα καθαρό για την τοποθέτηση), χαρτοταινία. Η αναλυτική λίστα με τα κριτήρια επιλογής βρίσκεται στον οδηγό εργαλείων.

Οι συνθήκες

Το σημείο που καθορίζει την επιτυχία πριν καν ξεκινήσετε: τα συγκολλητικά πολυουρεθάνης έχουν ένα εύρος θερμοκρασίας και υγρασίας στο οποίο λειτουργούν σωστά, που αναφέρεται στο φυσίγγιο. Πολυμερίζονται απορροφώντας την υγρασία του αέρα, οπότε το κλίμα δεν είναι λεπτομέρεια: στο κρύο η αντίδραση επιβραδύνεται δραστικά και οι χρόνοι επιμηκύνονται, στη ζέστη η εργασιμότητα μειώνεται και το κορδόνι γίνεται δύσκολο να εφαρμοστεί σωστά. Ο ιδανικός χώρος είναι ένα γκαράζ με μέτρια θερμοκρασία· ο χειρότερος είναι η αυλή σε μια βροχερή ή παγωμένη μέρα. Όποιος δεν μπορεί να επιλέξει τον χώρο μπορεί τουλάχιστον να επιλέξει την ημέρα — και σε αυτή την εργασία αξίζει να το κάνει.

Φάση 1 — Αφαίρεση του παλιού κρυστάλλου

Αν ο κρύσταλλος είναι ήδη θρυμματισμένος, η εργασία ξεκινά από τα υπολείμματα: αφαιρούνται τα θραύσματα από το κορδόνι με ανθεκτικά γάντια και πένσες, απορροφούνται όλα και προχωράτε στην κοπή του υπόλοιπου κορδονιού. Αντίθετα, αν ο κρύσταλλος είναι άθικτος — αντικατάσταση για άλλους λόγους — η ακολουθία είναι η κλασική.

1. Προστασία. Χαρτοταινία ή καλύμματα στο αμάξωμα γύρω από τον κρύσταλλο, στον πυλώνα και στα άκρα: το σύρμα κοπής υπό τάση μπορεί να χαράξει το χρώμα, και τα υπολείμματα του συγκολλητικού είναι δύσκολο να αφαιρεθούν μόλις στεγνώσουν. Πέντε λεπτά προστασίας αξίζουν μια ώρα γυαλίσματος.
2. Αφαίρεση των διακοσμητικών. Διακοσμητικά, καλύμματα αρμών, ενδεχόμενα εσωτερικά φινιρίσματα που καλύπτουν το άκρο του κρυστάλλου. Κάθε στερέωση πρέπει να εντοπίζεται πριν από την εφαρμογή δύναμης: οι κλιπς αυτών των προφίλ είναι συχνά εύθραυστες.
3. Πέρασμα του σύρματος. Με τον οδηγό σύρματος (ή μια ανθεκτική βελόνα) διατρυπάται το κορδόνι από το εξωτερικό προς το εσωτερικό σε μια γωνία, εισάγεται το σύρμα και ασφαλίζεται στις λαβές στις δύο πλευρές.
4. Κοπή. Εναλλασσόμενη κίνηση, τραβώντας από τη μία πλευρά και μετά από την άλλη, προχωρώντας κατά μήκος της περιμέτρου. Το σύρμα λειτουργεί καλύτερα αν παραμένει όσο το δυνατόν πιο κοντά στον κρύσταλλο αντί στη λαμαρίνα: κόβεται το κορδόνι αφήνοντας το μεγαλύτερο μέρος του στο αμάξωμα, που είναι ακριβώς αυτό που χρειάζεται για την επόμενη φάση.
5. Αφαίρεση του κρυστάλλου με τις βεντούζες, συνοδεύοντάς τον, χωρίς να εφαρμόζεται δύναμη στα τελευταία χιλιοστά του συγκολλητικού που ενδεχομένως αντιστέκονται — που κόβονται με ένα άλλο πέρασμα του σύρματος αντί με τη δύναμη.

Προσοχή σε μια λεπτομέρεια που συχνά παραβλέπεται: δεν κόβεται στα τυφλά. Πίσω από το κορδόνι, σε ορισμένα σημεία, μπορεί να περνούν καλωδιώσεις (η κεραία, για παράδειγμα, σε κρύσταλλα που την ενσωματώνουν) ή να υπάρχουν αποστάτες και πάχη που χρησιμεύουν για την τοποθέτηση. Μια ματιά από το εσωτερικό πριν ξεκινήσετε, και μια ελεγχόμενη πρόοδος, αποφεύγουν ζημιές που με τον κρύσταλλο τοποθετημένο δεν φαίνονταν.

Φάση 2 — Η προετοιμασία της έδρας: όπου κερδίζεται ή χάνεται

Αυτή είναι η φάση που διακρίνει μια κόλληση που διαρκεί είκοσι χρόνια από μια που χάνει νερό μετά από έναν χειμώνα. Και είναι, όχι τυχαία, αυτή που η ανυπομονησία τείνει να συμπιέζει.

Το λεπτό στρώμα παλιού συγκολλητικού: το επαγγελματικό τέχνασμα

Αντίθετα με τη διαίσθηση, η έδρα δεν πρέπει να καθαρίζεται μέχρι τη γυμνή λαμαρίνα. Η σωστή πρακτική — αυτή που ακολουθούν οι επαγγελματίες και που επιβεβαιώνουν οι τεχνικές οδηγίες των κατασκευαστών συγκολλητικών — είναι να αφαιρείται το μεγαλύτερο μέρος του παλιού κορδονιού αφήνοντας ένα λεπτό φιλμ, της τάξης του ενός ή δύο χιλιοστών, στο οποίο θα προσκολληθεί η νέα πολυουρεθάνη. Ο λόγος είναι χημικός πριν από πρακτικός: η φρέσκια πολυουρεθάνη προσκολλάται εξαιρετικά στην πολυμερισμένη πολυουρεθάνη, ενώ στη βαμμένη λαμαρίνα απαιτεί απαραίτητα αστάρι και σε μια λαμαρίνα που έχει χαραχθεί από την ξύστρα δεν προσκολλάται καθόλου — αντίθετα, αρχίζει να σκουριάζει.

Η κοπή γίνεται με λεπίδα ή ξύστρα κρατώντας τις επίπεδες, με ηρεμία, επιτυγχάνοντας μια ομαλή και συνεχή επιφάνεια. Ο στόχος δεν είναι η αισθητική καθαριότητα: είναι μια ομοιόμορφη βάση, χωρίς σκαλοπάτια ή εκτεθειμένες περιοχές.

Όταν η λαμαρίνα αποκαλύπτεται

Συμβαίνει — ένα υπερβολικό χτύπημα της ξύστρας, μια περιοχή όπου το παλιό κορδόνι έχει αποκολληθεί παίρνοντας μαζί του το χρώμα, ή η σκουριά που βρέθηκε από κάτω. Σε αυτά τα σημεία η επεξεργασία αλλάζει: η περιοχή πρέπει να καθαριστεί, η ενδεχόμενη σκουριά να αντιμετωπιστεί, και να εφαρμοστεί το ειδικό αστάρι για τη λαμαρίνα που προβλέπεται από το σύστημα συγκολλητικού. Η παράλειψη αυτού του βήματος σημαίνει ότι υπάρχει ένα σημείο μη προσκόλλησης και, σχεδόν σίγουρα, μια μελλοντική διαρροή ακριβώς εκεί.

Ο καθαρισμός του νέου κρυστάλλου

Ο κρύσταλλος πρέπει να απολιπανθεί κατά μήκος όλης της περιοχής κόλλησης — της μεταξοτυπίας — με το προϊόν που προβλέπεται από το σύστημα ή ισοπροπυλική αλκοόλη, και καθαρά πανιά. Μόλις καθαριστεί και επεξεργαστεί, αυτή η επιφάνεια δεν αγγίζεται πλέον με γυμνά χέρια: τα ίχνη λίπους του δέρματος είναι αρκετά για να υπονομεύσουν την προσκόλληση τοπικά. Από εδώ και το δεύτερο ζευγάρι καθαρών γαντιών, που φαίνεται υπερβολικό και δεν είναι.

Το αστάρι

Εφαρμόζεται σε ομοιόμορφο στρώμα στην περιοχή κόλλησης του κρυστάλλου (και στη λαμαρίνα, όπου απαιτείται) με τον εφαρμοστή μίας χρήσης, χωρίς υπερβολές και χωρίς εκτεθειμένες περιοχές. Στη συνέχεια περιμένετε: οι τυπικές οδηγίες μιλούν για μερικά λεπτά — συχνά της τάξης των πέντε-δέκα, με μεγαλύτερους χρόνους σε δυσμενείς περιβαλλοντικές συνθήκες — πριν προχωρήσετε με το συγκολλητικό. Το μαύρο αστάρι δεν είναι βαφή: είναι προωθητής προσκόλλησης που πρέπει να αντιδράσει και να στεγνώσει, και η εφαρμογή του συγκολλητικού σε αστάρι που είναι ακόμα φρέσκο είναι ένας από τους πιο αποτελεσματικούς τρόπους να καταστρέψετε μια εργασία που μέχρι εκείνο το σημείο είχε γίνει σωστά.

Φάση 3 — Το κορδόνι και η τοποθέτηση

Προετοιμασία του ακροφυσίου

Το ακροφύσιο του φυσίγγιου πρέπει να κοπεί σε V (ή σε σχήμα φλάουτου) διαστάσεων τέτοιων ώστε να παράγει ένα κορδόνι τριγωνικής διατομής, πιο ψηλό παρά φαρδύ. Το σχήμα δεν είναι αισθητικό: ένα τριγωνικό κορδόνι συμπιέζεται με προβλέψιμο τρόπο όταν τοποθετείται ο κρύσταλλος, διανέμεται ομοιόμορφα και διατηρεί το σωστό πάχος. Ένα στρογγυλό και χαμηλό κορδόνι, αντίθετα, απλώνεται άσχημα και δημιουργεί λεπτά σημεία.

Εφαρμογή

Το κορδόνι εφαρμόζεται στον κρύσταλλο (η πιο κοινή πρακτική για κρύσταλλα μικρού και μεσαίου μεγέθους) ή στην έδρα, ακολουθώντας τη μεταξοτυπία σε σταθερή απόσταση από το άκρο. Δύο κανόνες:

• Απόλυτη συνέχεια. Το κορδόνι πρέπει να είναι ένας κλειστός δακτύλιος, χωρίς διακοπές, χωρίς λεπτά σημεία, χωρίς φυσαλίδες. Κάθε ασυνέχεια είναι μια μελλοντική διαρροή — και είναι η νούμερο ένα αιτία των διαρροών μετά από μια ερασιτεχνική κόλληση.
• Προσεγμένη ένωση. Το σημείο όπου το κορδόνι κλείνει στον εαυτό του πρέπει να επικαλύπτεται ελαφρώς, όχι να εφάπτεται: είναι το τυπικό αδύναμο σημείο.

Τοποθέτηση

Ο κρύσταλλος τοποθετείται με μία κίνηση, με τις βεντούζες, κεντραρισμένος σε σχέση με τη θέση του και τοποθετημένος με ομοιόμορφη πίεση. Οι ενδεχόμενες θέσεις αναφοράς, αποστάτες ή πάχη πρέπει να τηρούνται: καθορίζουν το βάθος τοποθέτησης του κρυστάλλου, που καθορίζει τόσο την αισθητική (κρύσταλλο στο ίδιο επίπεδο) όσο και το υπολειπόμενο πάχος του κορδονιού. Δεν "διορθώνεται" ένας κρύσταλλος που έχει ήδη τοποθετηθεί μετακινώντας τον πλευρικά: η κίνηση καταστρέφει το κορδόνι και ανοίγει κανάλια. Αν η τοποθέτηση είναι λανθασμένη, σηκώνεται και επαναλαμβάνεται — καλύτερα να χάσετε πέντε λεπτά παρά να ανακαλύψετε μια διαρροή τον Νοέμβριο.

Αφού τοποθετηθεί ο κρύσταλλος, διατηρείται στη θέση του με χαρτοταινία τεντωμένη στο αμάξωμα για όλη τη διάρκεια της αρχικής πήξης, και επανατοποθετούνται τα διακοσμητικά σύμφωνα με τις οδηγίες του σχεδίου — κάποια τοποθετούνται αμέσως, άλλα μετά την πήξη.

Φάση 4 — Η αναμονή: ο χρόνος είναι μέρος της εργασίας

Μετά την τοποθέτηση, η εργασία δεν έχει τελειώσει: ξεκινά το μέρος όπου δεν κάνετε τίποτα, και είναι αυτό στο οποίο πιο συχνά γίνονται λάθη. Τρεις χρονικοί ορίζοντες που πρέπει να διακριθούν:

Ο χρόνος εργασιμότητας

Το παράθυρο μέσα στο οποίο το μόλις εφαρμοσμένο κορδόνι μπορεί ακόμα να δεχτεί τον κρύσταλλο με σωστή προσκόλληση. Είναι σύντομο — της τάξης των λεπτών — και επιβάλλει να έχετε όλα έτοιμα πριν πατήσετε τη σκανδάλη του πιστολιού: κρύσταλλο καθαρό, ασταρωμένο, στεγνό, βεντούζες εφαρμοσμένες, θέση μελετημένη.

Ο ελάχιστος χρόνος πριν από τη χρήση του οχήματος

Η περίοδος μετά την οποία το συγκολλητικό έχει αναπτύξει αρκετή αντοχή για να αντέξει τις καταπονήσεις της οδήγησης. Είναι η τιμή που οι κατασκευαστές αναφέρουν στο φυσίγγιο ανάλογα με τη θερμοκρασία και την υγρασία, και ποικίλλει σημαντικά μεταξύ των προϊόντων: από λίγες ώρες έως πολύ περισσότερο. Σε έναν σταθερό πλευρικό κρύσταλλο το φορτίο είναι μικρότερο από αυτό ενός παρμπρίζ, αλλά η λογική δεν αλλάζει — ισχύει αυτό που λέει το φύλλο του προϊόντος που χρησιμοποιήθηκε, όχι αυτό που ελπίζετε.

Η πλήρης πήξη

Ο χρόνος που απαιτείται για να φτάσει το συγκολλητικό στη μέγιστη μηχανική αντοχή: τυπικά μιλάμε για περίπου 24 ώρες, με ολοκλήρωση ακόμα και πέρα από αυτό σε δυσμενείς συνθήκες. Στις πρώτες είκοσι τέσσερις ώρες είναι καλό να αποφεύγετε πλύσεις με πίεση, δυνατά κλεισίματα πορτών στις άμεσες γειτονιές και ιδιαίτερα ανώμαλους δρόμους.

Η πρακτική συμβουλή που συνοψίζει τα πάντα: προγραμματίζετε την εργασία έτσι ώστε το αυτοκίνητο να μπορεί να παραμείνει ακίνητο. Όποιος κολλάει έναν σταθερό κρύσταλλο το Σάββατο το πρωί και χρειάζεται το αυτοκίνητο το Σάββατο το απόγευμα προγραμματίζει λάθος· όποιος κολλάει γνωρίζοντας ότι δεν θα το χρησιμοποιήσει μέχρι την επόμενη μέρα εργάζεται ήρεμα και επιτυγχάνει ένα αποτέλεσμα που διαρκεί. Οι περιβαλλοντικές συνθήκες εισέρχονται εδώ με όλη τη σημασία τους: στο κρύο όλοι αυτοί οι χρόνοι επιμηκύνονται, και οι κατασκευαστές το αναφέρουν ρητά.

Το λεξιλόγιο της κόλλησης

Έδρα (ή pinchweld)

Το προφίλ του αμαξώματος στο οποίο στηρίζεται ο κρύσταλλος και στο οποίο εφαρμόζεται το κορδόνι. Η προετοιμασία του καθορίζει την αντοχή της κόλλησης.

Κορδόνι (bead)

Το συνεχές κορδόνι συγκολλητικού που ενώνει τον κρύσταλλο με την έδρα. Με τριγωνική διατομή, συμπιέζεται με ελεγχόμενο τρόπο κατά την τοποθέτηση του κρυστάλλου.

Αστάρι

Προωθητής προσκόλλησης που εφαρμόζεται σε κρύσταλλο και, όπου απαιτείται, λαμαρίνα. Απαιτεί λεπτά στεγνώματος πριν από το συγκολλητικό, και ανήκει στο ίδιο σύστημα με την πολυουρεθάνη που χρησιμοποιείται.

Μεταξοτυπία

Η μαύρη λωρίδα κατά μήκος της περιμέτρου του κολλημένου κρυστάλλου: κρύβει το κορδόνι, βελτιώνει την προσκόλληση και — βασική λειτουργία — προστατεύει το συγκολλητικό από τις υπεριώδεις ακτίνες, που θα υποβάθμιζαν την αντοχή του.

Ελάχιστος χρόνος πριν από τη χρήση

Η αναμονή που υποδεικνύεται από τον κατασκευαστή του συγκολλητικού πριν από τη δυνατότητα χρήσης του οχήματος, μεταβλητή ανάλογα με το προϊόν, τη θερμοκρασία και την υγρασία.

Χρόνος εργασιμότητας

Το παράθυρο μέσα στο οποίο το μόλις εφαρμοσμένο κορδόνι μπορεί ακόμα να δεχτεί τον κρύσταλλο με σωστή προσκόλληση. Είναι σύντομο: επιβάλλει να έχετε όλα έτοιμα πριν ξεκινήσετε την εξώθηση.

Αποστάτες και πάχη

Τα στοιχεία που καθορίζουν το βάθος τοποθέτησης του κρυστάλλου στη θέση του, εξασφαλίζοντας το σωστό πάχος του κορδονιού και τη σωστή ευθυγράμμιση του κρυστάλλου σε σχέση με το αμάξωμα.

Τα λάθη που ανακαλύπτονται μήνες μετά

• Καθαρισμός της έδρας μέχρι τη γυμνή λαμαρίνα. Το λάθος από υπερβολικό ζήλο: αφαιρείται η επιφάνεια στην οποία το νέο συγκολλητικό θα προσκολλούσε καλύτερα και εκτίθεται λαμαρίνα που απαιτεί επεξεργασία. Το λεπτό φιλμ παλιάς πολυουρεθάνης πρέπει να παραμείνει.
• Παράλειψη του ασταριού ή μη αναμονή για το στέγνωμά του. Δύο παραλλαγές του ίδιου λάθους, και οι δύο αόρατες εκείνη τη στιγμή και καθοριστικές με την πάροδο του χρόνου.
• Άγγιγμα της περιοχής κόλλησης με γυμνά χέρια μετά τον καθαρισμό. Το λίπος του δέρματος δημιουργεί τοπικές περιοχές μη προσκόλλησης: από εδώ και το ζευγάρι καθαρών γαντιών αφιερωμένο στην τοποθέτηση.
• Διακοπή του κορδονιού. Ακόμα και ένα εκατοστό διακοπής είναι ένα κανάλι νερού. Και το νερό, στα διαμερίσματα του αμαξώματος, δεν εξατμίζεται: λιμνάζει.
• Διόρθωση του κρυστάλλου μετά την τοποθέτηση μετακινώντας τον. Το κορδόνι ανοίγει και δημιουργούνται κενά που καμία επόμενη πίεση δεν κλείνει.
• Χρήση γενικών στεγανωτικών αντί για το συγκολλητικό για κρύσταλλα. Τα σιλικόνια από το κατάστημα δεν έχουν τα απαιτούμενα μηχανικά χαρακτηριστικά, δεν προσκολλώνται στην πολυουρεθάνη και καθιστούν περίπλοκη κάθε μελλοντική παρέμβαση.
• Οδήγηση πολύ νωρίς. Οι καταπονήσεις της οδήγησης σε ένα κορδόνι που δεν έχει ακόμα αναπτυχθεί παράγουν μικρο-αποκολλήσεις που θα εκδηλωθούν ως διαρροές ή θόρυβοι.
• Εργασία στο κρύο ή στη βροχή. Το συγκολλητικό πολυμερίζεται με την υγρασία του αέρα αλλά δεν ανέχεται βρεγμένες επιφάνειες ούτε θερμοκρασίες εκτός εύρους: το αποτέλεσμα είναι μια αβέβαιη πήξη, με όλα τα επακόλουθα.

Γιατί η πολυουρεθάνη: δυο λόγια για το υλικό

Αξίζει να κατανοήσετε τι χειρίζεστε, γιατί εξηγεί όλους τους κανόνες της διαδικασίας. Τα συγκολλητικά για κρύσταλλα αυτοκινήτου είναι μονοσυστατικά πολυουρεθάνες που πολυμερίζονται με την υγρασία: στο φυσίγγιο είναι μια σταθερή πάστα, και μόλις εκτεθούν στον αέρα αρχίζουν να αντιδρούν με τον υδρατμό που υπάρχει στο περιβάλλον, σχηματίζοντας προοδευτικά μια ελαστική και πολύ ανθεκτική δομή.

Από αυτή τη χημεία προκύπτουν, σχεδόν προφανώς, όλες οι προδιαγραφές που έχουμε δει:

• Το φυσίγγιο έχει ημερομηνία λήξης — η αντίδραση ξεκινά αργά ακόμα και σφραγισμένο — και μόλις ανοιχτεί πρέπει να χρησιμοποιηθεί: δεν διατηρείται μισό για τον επόμενο χρόνο.
• Η υγρασία του αέρα είναι ένα συστατικό: σε περιβάλλον πολύ ξηρό η πήξη επιβραδύνεται, όπως επιβραδύνεται στο κρύο, γιατί η χημική αντίδραση ενεργοποιείται θερμικά.
• Η επιφάνεια πρέπει να είναι στεγνή ακόμα κι αν χρειάζεται υγρασία στον αέρα: το υγρό νερό στην έδρα ή στον κρύσταλλο δεν τροφοδοτεί την αντίδραση, εμποδίζει την προσκόλληση.
• Η πήξη συμβαίνει από το εξωτερικό προς το εσωτερικό του κορδονιού: το εξωτερικό δέρμα σκληραίνει πρώτο, ενώ ο πυρήνας συνεχίζει να πολυμερίζεται για ώρες — και είναι ο λόγος για τον οποίο ένα κορδόνι που "φαίνεται στεγνό" στην αφή δεν έχει ακόμα την απαραίτητη αντοχή.

Το τελικό αποτέλεσμα είναι ένα υλικό με έναν σπάνιο συνδυασμό ιδιοτήτων: προσκολλάται σθεναρά, παραμένει ελαστικό για να απορροφά δονήσεις και διαφορικές διαστολές μεταξύ κρυστάλλου και λαμαρίνας, και αντέχει στο νερό, τη θερμοκρασία και τις υπεριώδεις ακτίνες — αυτές τις τελευταίες μόνο όμως αν προστατεύεται από τη μεταξοτυπία, που πράγματι δεν είναι διακοσμητικό στοιχείο. Είναι το ίδιο υλικό που κρατά κολλημένο το παρμπρίζ συμβάλλοντας στη στιβαρότητα του αμαξώματος: η σωστή χρήση του, ακόμα και σε έναν μικρό αεραγωγό, είναι συνεπής με αυτό που είναι.

Έλεγχος της εργασίας: η δοκιμή με νερό

Μετά τον χρόνο πήξης, απομένει ένα τελευταίο βήμα που οι επαγγελματίες εκτελούν πάντα και οι DIYers σχεδόν ποτέ: ο έλεγχος της στεγανότητας. Γίνεται σε τρία επίπεδα αυξανόμενης αυστηρότητας, και αξίζει να τα κάνετε όλα.

1. Οπτικός έλεγχος. Με τον κρύσταλλο τοποθετημένο και τα διακοσμητικά στη θέση τους: ο κρύσταλλος ευθυγραμμίζεται ομοιόμορφα σε σχέση με το αμάξωμα, χωρίς σκαλοπάτια ή ανισότητες κατά μήκος της περιμέτρου; Το κορδόνι, όπου είναι ορατό, είναι συνεχές; Ένας κρύσταλλος που "γέρνει" από τη μία πλευρά υποδεικνύει λανθασμένη τοποθέτηση, διορθώσιμη μόνο πριν από την πλήρη πήξη.
2. Δοκιμή με νερό χαμηλής πίεσης. Ένα λάστιχο κήπου χωρίς ακροφύσιο, νερό που ρέει στον κρύσταλλο και στα άκρα για μερικά λεπτά, ξεκινώντας από κάτω και ανεβαίνοντας — ποτέ άμεσος πίδακας και ποτέ πλυστικό υψηλής πίεσης, που μπορούν να αναγκάσουν το νερό να εισχωρήσει εκεί που δεν θα έφτανε φυσικά και να παραποιήσουν τη δοκιμή (εκτός από το να καταπονήσουν ένα νεαρό κορδόνι). Στο εσωτερικό, ένα άτομο με φακό και το χέρι που αγγίζει τα άκρα: οποιαδήποτε υγρασία πρέπει να εντοπιστεί αμέσως.
3. Έλεγχος μετά την πρώτη πραγματική βροχή. Η τελική δοκιμή, που πρέπει να γίνει συνειδητά: μετά την πρώτη καταιγίδα, ένας έλεγχος των εσωτερικών επενδύσεων κοντά στον κρύσταλλο, του δαπέδου και του πορτμπαγκάζ αν ο κρύσταλλος είναι πίσω. Οι διαρροές δεν ανακοινώνονται: ανακαλύπτονται ψάχνοντάς τις, ή — πολύ αργότερα — από τη μυρωδιά.

Και αν υπάρχει διαρροή; Η ειλικρινής επισκευή είναι να ξαναγίνει το προβληματικό τμήμα: εντοπίζεται το σημείο (το νερό εισέρχεται πάντα από το υψηλότερο σημείο της διαδρομής που ακολουθεί προς τα κάτω, οπότε πρέπει να αναζητηθεί πάνω από το σημείο όπου εμφανίζεται), αφαιρείται τοπικά ο κρύσταλλος ή κόβεται και ανακατασκευάζεται το κορδόνι σε εκείνη την περιοχή. Η λύση που δεν λειτουργεί, και που όλοι δοκιμάζουν, είναι η σιλικόνη που απλώνεται από το εξωτερικό: δεν προσκολλάται στην παλιά πολυουρεθάνη, κρύβει το σύμπτωμα για μερικές εβδομάδες και περιπλέκει την πραγματική επισκευή.